PP, 37

Le pergamene dell'Archivio della Prepositura di Trento (1154-1297), a cura di E. Curzel, S. Gentilini, G.M. Varanini, Bologna 2004.

Anno Domini millesimo ducentesimo XX, indictione octava, die secundo intrante madio, in curia monasterii Sancti Laurentii, in presentia Venerandi, Martini canavarii, Ambrosii, Comitis coqui, Dominici, Iacobi de Placentia pluriumque aliorum. Ibique dominus Amulpertus abbas dicti monasterii, volumtate et parabola atque consensu magistri Greponis, dompni Iohanis fratrum suorum ibi presentium, iure locationis imperpetuum vice dicti monasterii secundum consuetudinem domorum mercati Tridenti investivit Iohanem de Sumgunzanno tamquam liberum hominem in se suisque heredibus utriusque sexus liberis nominatim de duobus passis terre casalive posite in contrata Sancti Martini, cui coheret de antea via publica, de retro Atexis, a duabus partibus terra casaliva, que tenetur per dictum monasterium, ita ut ipse Iohanes eiusque heredes amodo in antea dictam terram ad domum superhedificandam cum omnibus suis pertinentiis, confinibus, racionibus superioribus et inferioribus suis in integrum habere et tenere et uti debeat vendere, donare, pro anima iudicare sine omni predicti abbatis eiusque successorum contradictione, excepto quod non liceat ei nec eius heredibus militi nec servo nec potenti homini nec persone servilis condictionis predictam rem locatam alienare, ad fictum hinc in antea solvendum nuncio dicti monasterii per se vel eius heredes annuatim in die sancti Michaelis vel eius octavo XX solidos veronenses conductos ad dictum monasterium, et si ita annuatim non solverit in dicto termino quod deinde infra annum debeat fictum induplare sine alia pena, et si steterit per duos annos quod non solvat fictum ut dictum est, quod debeat ab omni suo iure cadere et rem locatam cum omni melioramento dicto monasterio expeditam dimittere, et nichilominus fictum dictorum duorum annorum non solutum solvere. Et dictus abbas promisit pro se et suis successoribus dicto Iohani iandictam rem locatam ab omni persona racione defendere et expedire aut dampnum in duplum ei restituere secundum quod res foret meliorata aut valeret sub extimatione et in consimili loco; et si ipse locator aliquo tempore suum ius vendere voluerit, domino monasterii requirere debet et ei pro XX solidis minus dare quam alii persone si emere voluerit, et si infra XV dies post requisictionem emere noluerit vendat postea cui velit preterquam exceptatis, et tali persone vendat que ydoneam securitatem prestet de ficto solvendo, confirmante domino monasterii investituram pro una libra piperis, nullam aliam superimpositam faciendo. Pactum inter eos tale fecerunt quod si aliquo tempore apparuerit quod ipse locator vel eius heredes non essent liberi vel quod se servituti alicuius persone subponerent, quod hec investitura penitus sit cassa et inutilis et quod dicta res locata similiter cum omni melioramento libere revertatur ad dictum monasterium. Et ita dedit ei Mascarinum qui ipsum ponat in tenutam. Et plures cartas unius tenoris inde scribi rogaverunt.

(SN) Ego Obertus de Placentia notarius sacri pallacii huic interfui et rogatus ita scripsi.