PP, 34

Le pergamene dell'Archivio della Prepositura di Trento (1154-1297), a cura di E. Curzel, S. Gentilini, G.M. Varanini, Bologna 2004.

Anno Domini millesimo ducentesimo vigesimo, indictione octava, die duodecimo exeunte aprilli, in curte monasterii Sancti Laurentii de Tridento, in presentia Iohanis calliarii, Ottonis ferrarii, Morandi, Bertoldi, Mathei notariorum pluriumque aliorum. Ibique Blamcus de Spurrominori fecit finem et refutationem et datum et pactum de non petendo imperpetuum domino Amulperto abbate dicti monasterii nominatim de omni iure et racione reali et personali quod vel quam habebat vel habere posset in duobus passis terre et in hedificio superposito, que terra cum dicto hedificio posita est in contrata Sancti Martini, cui coheret de antea via publica, de retro Atesis, a duabus aliis partibus terra casaliva que tenetur per dictum monasterium, pro quibus finibus et refutationibus ipse Blancus fuit confessus a Viviano de Hercule accepisse XVI libras veronenses renuntiando exceptioni non numerate pecunie. Quibus ita peractis, incontinenti prenominatus abbas nomine et vice dicti monasterii, de consensu et volumtate dompni Iohannis, dompni Greponis, dompni Alberti fratrum suorum ibi presentium, iure locationis imperpetuum secundum consuetudinem domorum mercati Tridenti investivit dictum Vivianum tamquam liberum hominem in eo suisque heredibus utriusque sexus liberis de predictis duobus passis terre cum hedificio superhedificato et cum omni melioramento, ita ut ipse Vivianus eiusque heredes predicti amodo in antea dictam locationem cum omnibus suis pertinentiis, coherentiis, confinibus, racionibus superioribus et inferioribus suis in integrum habere et tenere et uti debeat, vendere, donare, pro anima iudicare sine omni predicti domini abbatis eiusque successorum contradictione, excepto quod non liceat ei nec eius heredibus militi nec servo nec potenti homini nec persone alicuius condictionis ipsam rem locatam alienare, ad fictum hinc in antea solvendum dicto monasterio vel eius nuncio per se vel eius heredes XX solidos denariorum veronensium omni anno in die sancti Martini vel eius octavo conductos ad dictum monasterium; et si ita non solverit iamscriptum fictum omni anno in dicto termino quod ipse illud fictum deinde infra annum induplare debeat sine alia pena, et si steterit per duos annos quod non solvat dictum fictum ut superius dictum est, quod debeat ab omni suo iure cadere et rem locatam cum omni melioramento iandicto monasterio expeditam dimittere et nichilominus fictum dictorum duorum annorum non solutum solvere, tamen si suum ius ipse locator aliquo tempore vendere voluerit, dicto monasterio vel eius ministro requirere debet et ei pro XX solidis minus dare quam alii persone bona fide et sine fraude; et si infra XV dies post requisictionem factam emere nolluerit dominus dicti monasterii, vendat dictus locator postea cui velit preter exceptatis et tali persone qui bene solvat fictum et inde faciat ydoneam securitatem, confirmando domino dicti monasterii investituram pro una libra piperis, nullam aliam superimpositam faciendo. Et stetit inter eos quod si aliquo tempore apparuerit quod dictus locator vel eius heredes non sint liberi vel quod se servituti alicuius domini subponerent, quod dicta investitura iamscripta penitus sit cassa et vana et nullius momenti et predicta res locata cum omni melioramento in dictum monasterium sine contradictione alicuius persone libere revertatur. Promisit insuper dictus abbas pro se et suis successoribus dicto locatori iandictam rem locatam ab omni persona racione defendere et expedire aut dampnum in duplum ei restituere, secundum quod res foret meliorata aut valeret sub extimatione et in consimili loco, et constituit se eius nomine possidere, et insuper dedit ei dictum Bertoldum qui ipsum inde ponat in tenutam. Postea die secundo intrante iunio, in predicto loco, in presentia presbiteri Frederici, Iohannis calliarii, presbiteri Peregrini et aliorum. Ibique iandictus abbas, de voluntate et consensu dictorum fratrum suorum ibi presentium, eodem modo et ordine et pacto et condictione investivit dictum Vivianum de uno passo terre tenenti cum iamscripto casale locato, coheret ei de antea via publica, de retro Atesis, a duabus terra casaliva que tenetur per dictum monasterium, solvendo annuatim in iamscripto termino X solidos veronenses sub eodem pacto et eadem pena dicto monasterio secundum quod superius in integrum continetur.

(SN) Ego Obertus de Placentia notarius sacri pallacii huic interfui et rogatus hanc cartam ita scripsi.