PP, 116

Le pergamene dell'Archivio della Prepositura di Trento (1154-1297), a cura di E. Curzel, S. Gentilini, G.M. Varanini, Bologna 2004.

(SN) Anno Domini millesimo CC quinquagesimo septimo, indictione XV, die XIIII° exeunte februario, in monasterio Sancti Laurencii quod est iuxta castrum Tridenti, presentibus domino Nicolao nepote domini abbatis de Valolta, domino Sabato merçadro de Tridento, Federico de Costa, Blanco caliario testibus rogatis. Ibique dominus don presbiter Henricus abbas monasterii Sancti Laurencii et nomine et vice ipsius monasterii, presentibus fratre Bonaventura priore dicti monasterii et fratre Zanebello converso et conscencientibus eorumque verbo prestantibus, nomine loccationis imperpetuum secundum usum et consuetudinem domorum mercatus Tridenti et dicti monasterii investivit Wigantum ypothecarium per se suosque heredes nominatim de una pecia terre ortaliva iacenti ultra pontem in hora Sancti Laurencii, choeret ei ab uno latere domina Contessa et domina Lombardia, ab alio latere Riprandinus notarius et uxor quondam Henrici de Gaio, ab uno capite via publica et ab alio capite similiter via et forte alie sunt coherencie, cum omnibus accessibus et ingressibus, usanciis et pertinenciis, iuribus et accionibus inferioribus et superioribus et mensuris intus et extra suis undique partibus dicte pecie terre ortalive in integrum pertinentibus, tali modo quod ipse Wigantus conductor habere et tenere debeat et possidere per se suosque heredes dictam peciam terre faciendo exinde de ea quicquid voluerit silicet vendere, donare, pignori obligare, per animam iudicare cui voluerit preter ecclesiis vel servis aut talibus personis quod fictum infrascriptum domini non impediat, dando et solvendo dictus Wigantus conductor dicto domino abbati loccatori pro dicto monasterio omni anno annuatim in festo sancti Michaelis vel in octava XXXIII solidos denariorum veronensium pro ficto dicte pecie terre ortalive, tali modo quod si non solverit dictum fictum per unum annum indupletur, et si per bigenium tenuerit dictum fictum cadat ab omni suo iure, et si dictus conductor ius suum vendere voluerit, primo loccatori predicto vel suis successoribus denunciare debeat et ipse loccator infra XV dies post denunciationem sibi factam debeat esse consultus si ipse vult emere et in se tenere debeat eum habere pro XX solidis minus quam alia persona, et si vero emere noluerit postea ipse conductor vendat cui voluerit excepto predictis personis, et ipse loccator teneatur confirmare loccationem in alium emptorem ita quod debeat habere unam libram piperis pro nova loccatione facienda, nulla alia superimposita inter eos esse debeat. Quam vero loccationem predictus abbas per se suosque successores per stipulationem promisit et convenit dicto Wiganto conductori pro se suisque heredibus semper et imperpetuum firmam et ratam habere, tenere et non contravenire aliquo iure sive ingenio sed ab omni impedienti et contradicenti persona defendere, warentare et legiptime expedire promisit quantum pro monasterio et occasione monasterii cum racione omnibus suis expensis propriis et sub obligatione bonorum dicti monasterii et in pena dupli predicte rei loccate sicuti pro tempore fuerit meliorata aut plus valuerit in laude et exstimatione bonorum virorum in conscimili loco. Et dedit ei verbum et licenciam sua auctoritate in tenutam intrandi et corporallem possessionem de predicta pecia terre ortaliva et pro eo se possidere manifestavit et eius interdictu desiit possidere, et insuper dedit ei fratrem Iohannem absentem qui ponat ipsum Wigantum in tenutam et corporallem possessionem predicte pecie terre ortalive. Et duo instrumenta uno tenore scripta sunt.

Ego Delavancius notarius sacri pallacii interfui et rogatus scripsi.